Obiekt

Obiekt planowany

Tytuł: Adriana Szymańska „czasująca”

Abstrakt:

Imiesłowowe określenie „czasująca” zapożyczam od literaturoznawczyni Anny Legeżyńskiej, która zastosowała je w opisie poezji kobiecej w kontekście tożsamościowego projektu „ja” lirycznego, pośrednio zaś z filozofii Martina Heideggera. Poetycka świadomość czasu w twórczości Adriany Szymańskiej przejawia się w rozmaitych aktywnościach »ja« „czasującego”, czyli zanurzonego w czasie i zarazem obejmującego jego doświadczenie wielokierunkową refleksją temporalną. Autorskie i zewnątrztekstowe pozostaje natomiast użycie czasu jako kategorii językowo-kulturowej czy kompozycyjno-genologicznej. W późnej poezji Szymańskiej doświadczenie czasu wyraża się poprzez pamięć (i jej metafory), postpamięć, opisy relacji matrylinearnych, rodzinne reprezentacje polskich losów, koncepcje natury wpisujące się w idee panbiologizmu czy posthumanizm. Kontrsygnatury poetki jako tekstowe odpowiedzi na różne lektury, dedykacje, motta wytwarzają hermeneutyczne pole relacji w twórczości Adriany Szymańskiej. Jest ono efektem długoletniej aktywnej obecności autorki w przestrzeni literackiej i jej krytycznoliterackiej działalności.

Miejsce wydania:

Kielce

Opis fizyczny:

s. 655-670

ISSN:

2450-0380

Wydawca:

Wydawnictwo Uniwersytetu Jana Kochanowskiego w Kielcach

Data wydania:

2021

Format:

application/pdf

Identyfikator:

doi:10.25951/4720

Język:

polski

Jest częścią:

Studia Filologiczne Uniwersytetu Jana Kochanowskiego

Ma część:

T. 34

Nazwa wydania Data
×

Cytowanie

Styl cytowania:

Ta strona wykorzystuje pliki 'cookies'. Więcej informacji