Object

Planned object

Title:

Abstract:

Imiesłowowe określenie „czasująca” zapożyczam od literaturoznawczyni Anny Legeżyńskiej, która zastosowała je w opisie poezji kobiecej w kontekście tożsamościowego projektu „ja” lirycznego, pośrednio zaś z filozofii Martina Heideggera. Poetycka świadomość czasu w twórczości Adriany Szymańskiej przejawia się w rozmaitych aktywnościach »ja« „czasującego”, czyli zanurzonego w czasie i zarazem obejmującego jego doświadczenie wielokierunkową refleksją temporalną. Autorskie i zewnątrztekstowe pozostaje natomiast użycie czasu jako kategorii językowo-kulturowej czy kompozycyjno-genologicznej. W późnej poezji Szymańskiej doświadczenie czasu wyraża się poprzez pamięć (i jej metafory), postpamięć, opisy relacji matrylinearnych, rodzinne reprezentacje polskich losów, koncepcje natury wpisujące się w idee panbiologizmu czy posthumanizm. Kontrsygnatury poetki jako tekstowe odpowiedzi na różne lektury, dedykacje, motta wytwarzają hermeneutyczne pole relacji w twórczości Adriany Szymańskiej. Jest ono efektem długoletniej aktywnej obecności autorki w przestrzeni literackiej i jej krytycznoliterackiej działalności.

Place of publishing:

Kielce

Physical description:

s. 655-670

ISSN:

2450-0380

Publisher:

Wydawnictwo Uniwersytetu Jana Kochanowskiego w Kielcach

Date issued:

2021

Format:

application/pdf

Identifier:

doi:10.25951/4720

Language:

polski

Is part of:

Studia Filologiczne Uniwersytetu Jana Kochanowskiego

Has part:

T. 34

Edition name Date
×

Citation

Citation style:

This page uses 'cookies'. More information