Obiekt

Tytuł: Prawo sportowe. Struktury organizacyjne sportu

Uwagi o publikacji:

Publikacja linkująca.
Treść publikacji będzie dostępna po upływie okresu embarga.

Abstrakt:

Publikacja ukazuje ewolucję podstaw prawnych struktur organizacyjnych sportu, począwszy od odrodzenia się wolnego sportu w Polsce międzywojennej, poprzez próby jego uregulowania, pierwsze akty prawne, aż po samodzielność ustawową sportu. Po przybliżeniu źródeł prawa sportowego i definicji sportu w ujęciu teoretycznym i w brzmieniu historycznie kolejnych definicji ustawowych analizie poddano zmiany prawa dotyczące struktur organizacyjnych sportu na różnych jego szczeblach i w różnych obszarach. Zarówno na poziomie tworzenia centralnych organów administracji państwowej do spraw sportu, jak i odnoszące się do klubów sportowych oraz ich związków, a także w obszarze ruchu olimpijskiego. Oprócz struktur sportowych poruszone zostały kwestie podmiotów powołanych do rozstrzygania sporów w sporcie czy instytucjonalnej walki z niedozwolonym dopingiem w sporcie. Stosując metody historyczno-prawną, dogmatyczno-prawną i analizy instytucjonalno-prawnej zweryfikowano postawioną tezę badawczą zakładającą, że model stowarzyszeniowy jest charakterystyczny dla polskiego sportu. Po odzyskaniu niepodległości stowarzyszenia, towarzystwa, kluby sportowe zakładano na podstawie prawa stowarzyszeniowego państw zaborczych, a później ich budowa była kontynuowana na podstawie polskiego prawa o stowarzyszeniach. Charakter kolejnych aktów prawa regulujących proces tworzenia i działanie struktur organizacyjnych polskiego sportu odzwierciedlał specyfikę swoich czasów, sposobu podejścia państwa, władzy do sportu. Prawo o stowarzyszeniach z okresu międzywojennego dzięki swojej restrykcyjności obowiązywało także w okresie PRL, co odpowiadało nowej władzy. Kolejne ustawy o kulturze fizycznej, ustawa o sporcie kwalifikowanym wprowadziły nowy rodzaj stowarzyszeń – stowarzyszenie kultury fizycznej, uczniowskie kluby sportowe, a obok inne formy organizacyjne, od sportowej spółki akcyjnej po jednoosobową działalność gospodarczą. Polskie związki sportowe mogły działać w formie stowarzyszeń lub związku stowarzyszeń, a ich członkami, na podstawie ustawy o sporcie kwalifikowanym, stawały się kluby sportowe, związki sportowe, inne osoby prawne i fizyczne. Taki stan trwał do wejścia w życie ustawy o sporcie z 2010 roku, która zlikwidowała możliwość prowadzenia klubu w formie jednoosobowej działalności gospodarczej, wymagając, aby klub sportowy działał jako osoba prawna. Profesjonalizacja i kapitalizacja sportu oraz rosnąca liczba sporów w sporcie wymusiły tworzenie struktur umożliwiających ich szybkie rozwiązywanie w drodze arbitrażu sportowego. Struktury walki z niedozwolonym dopingiem w sporcie, który jest problemem globalnym, tworzone są wspólnie przez sportowe środowisko międzynarodowe. Stowarzyszeniowy model organizacyjny dominuje i wciąż jest charakterystyczny dla polskiego sportu.

Miejsce wydania:

Kielce

Opis fizyczny:

304 s.

ISBN:

978-83-7133-931-8

Wydawca:

Wydawnictwo Uniwersytetu Jana Kochanowskiego w Kielcach

Data wydania:

2021

Format:

text/xml

Identyfikator:

oai:bibliotekacyfrowa.ujk.edu.pl:4522 ; doi:10.25951/4752

Język:

polski

Kolekcje, do których przypisany jest obiekt:

Data ostatniej modyfikacji:

23 sie 2022

Data dodania obiektu:

10 mar 2022

Liczba wyświetleń treści obiektu:

1

Wszystkie dostępne wersje tego obiektu:

https://bibliotekacyfrowa.ujk.edu.pl/publication/4752

Wyświetl opis w formacie RDF:

RDF

Wyświetl opis w formacie OAI-PMH:

OAI-PMH

×

Cytowanie

Styl cytowania:

Ta strona wykorzystuje pliki 'cookies'. Więcej informacji