Władysław Frankowski (1859–1922) – zarys biografii generała armiirosyjskiej i Wojska Polskiego - Jarno, Witold (Wydawnictwo Uniwersytetu Jana Kochanowskiego w Kielcach, 2025)
Artykuł opisuje życie Władysława Frankowskiego. Urodził się on w polskiej rodzinie katolickiej na Ukrainie. W 1876 r. rozpoczął służbę w armii rosyjskiej i przez 30 lat (1878–1908) był kawalerzystą w Jamburskin 14 pułku ułanów w Pińczowie (gubernia kielecka). W 1908 r. został dowódcą 12 pułku ułanów w Płoskirowie. Po awansie na stopień generała majora (1913) został dowódcą 2 brygady 12 dywizji kawalerii. W czasie I wojny światowej walczył w Galicji Wschodniej. W 1916 r. został przeniesiony w stan spoczynku i 2 lata później powrócił do Polski. Formalnie do Wojska Polskiego został przyjęty jesienią 1919 r. W latach 1920–1921 był dowódcą Kieleckiego Okręgu Generalnego, a potem Okręgu Korpus w Grodnie. W czerwcu 1922 r. przeniesiony w stan spoczynku – zmarł 3 miesiące później. Artykuł oparty został na materiałach archiwalnych przechowywanych w Centralnym Archiwum Wojskowym.