Figura choroby w retorycznej strukturze powieści kryminalnej na przykładzie „Szachownicy flamandzkiej” Arturo Péreza-Reverte oraz Fałszywego tropu Henninga Mankella. Część 2 - Tryksza, Anna (Wydawnictwo Uniwersytetu Jana Kochanowskiego w Kielcach, 2025)
Powieść kryminalna coraz częściej jest postrzegana nie tylko jako klasyczna konstrukcja retoryczna, lecz również jako obiekt o charakterze antropologicznym, filozoficznym czy socjologicznym. W tak rozumianej strukturze często pojawia się motyw choroby. Jego funkcjonalna obecność zostanie wyjaśniona na poziomie tekstowym, dzięki klasycznym narzędziom retorycznym, narratologicznym, genologicznym. Problematyka jest zaprezentowana w dwóch odsłonach jako dwa kolejne, odrębne artykuły rozwijające ściśle połączone ze sobą kwestie. W pierwszej części (publikacja w 2023 roku) omawia się zagadnienia historyczno-gatunkowe. Natomiast część druga (publikacja w 2024 roku) obejmuje kwestie szczegółowe, odnoszące się do kompozycji (dispositio i elocutio), statusu sprawy, definicji retorycznej i retorycznej kwestii (quaestio, controversia). Taki zamysł ma wyrażać komplementarność oraz całościowość ujęcia zagadnień dotyczących powieści kryminalnej w perspektywie retorycznej. Materiał egzemplifikacyjny stanowią dwie powieści: hiszpański bestseller z 1990 roku Szachownica flamandzka Arturo Péreza-Reverte (model detektywistyczny) i Fałszywy trop z 1995 roku autorstwa Henninga Mankella (kryminał społeczny).